W poprzednim odcinku
- Jaka jest najwyższa oferta? - Mam jedno zleconko.
- Ktoś z podziemia? - Zamożny klient.
Greef Karga mówi, że jesteś najlepszym łowcą w parseku.
Dostaniesz całą masę beskaru, gdy dostarczysz cel.
Jesteś Mandalorianinem!
Pomogę ci.
Niejeden już tędy przejeżdżał.
Szukali tego samego co ty.
Jednostko IG! Nie strzelaj!
Jesteś członkiem Gildii?
Mam propozycję. Podzielimy się nagrodą.
Na to mogę przystać.
Traker wciąż jest aktywny.
Wykrywam jakąś formę życia.
GWIEZDNE WOJNY
Rozdział 2: Dziecko
Myślałem, że cię zabili.
O to było tyle zamieszania?
To chyba dziecko.
W takim razie lepiej dostarczyć je żywe.
Mój statek został zniszczony. Nie mam jak wrócić.
Rozebrany. Nie zniszczony.
Jawowie kradną, ale niczego nie niszczą.
Ukradziony, zniszczony, dla mnie bez różnicy.
Kryją się w tej jeżdżącej fortecy.
Nie dam rady odzyskać części.
Możesz pohandlować.
Z Jawami? Upadłeś na głowę?
Zabiorę cię do nich.
Com rzekł, rzekłem.
Ej! Wypluj to!
Witajcie!
Z jakiegoś powodu naprawdę cię nie lubią.
Zdezintegrowałem im paru kumpli.
Mówią, że masz odłożyć broń.
Jestem Mandalorianinem. Broń to część naszej religii.
Więc nie odzyskasz części.
Niech ci będzie.
Blaster też.
Dzień dobry!
Oddadzą części w zamian za beskar.
Żadnego handlu. To moje części.
Ukradli mi je.
One, one... należą... do mnie!
Okropnie mówisz.
Szczekasz jak Wookiee.
- A to rozumiesz? - Nie!
Spokojnie.
Jest Mandalorianinem. Nie może wam oddać zbroi.
Co jeszcze przyjmiecie?
Łapy precz!
Na pewno jest inne wyjście.
Chcemy Jajo. Przynieś nam Jajo.
Jajo? Co za jajo?
Jajo! Jajo! Jajo! Jajo!
Jajo!
Dajcie mu jeszcze chwilę.
Dobra, jedźcie beze mnie.
Mando!
Mam je.
Zdobyłem jajo.
Dziwię się, że czekałeś.
Dziwię się, że tak długo to trwało.
Młody ciągle śpi?
Tak.
Zrobił mu krzywdę?
Nie sądzę. Nie fizyczną.
Wyjaśnij mi to jeszcze raz.
Nadal nie bardzo rozumiem, co zaszło.
Ja też nie.
Nie damy rady go uruchomić bez profesjonalnego warsztatu.
Naprawa zajmie wiele dni.
Jeśli łaskawie pomożesz, może pójdzie szybciej.
Przed nami sporo roboty.
Nie wiem, jak ci dziękować.
Proszę, weź część mojej nagrody.
Nie przyjmę zapłaty.
Jesteś moim gościem, a ja mam obowiązek służyć ci pomocą.
Przydałby mi się ktoś taki jak ty. Hojnie zapłacę.
To zaszczyt.
Ale całe życie harowałem, żeby na starość zaznać wolności.
Rozumiem. Więc mogę ci tylko podziękować.
To ja dziękuję tobie.
Za to, że przywróciłeś pokój w mojej dolinie.
Powodzenia z dzieckiem.
Oby przeżyło i przyniosło ci sowitą nagrodę.
Com rzekł, rzekłem.
Napisy: Marcin Bartkiewicz